21 december 2016
Vandaag!
De nacht van Kerstmis begint met de woorden: ‘De Heer sprak tot Mij: Gij zijt mijn Zoon. Ik heb U heden verwekt.’ Heden, vandaag dus! Kerstmis is voor ons niet als een verjaardag waarbij we ieder jaar een jaartje verder van het begin zijn en wat dichter naar het einde. Neen, Kerstmis is de geboorte van Jezus de Christus, de Messias, de Redder heden, vandaag, nu!
God komt met alle liefde nu in ons leven, even werkelijk als tweeduizend jaar geleden. Wij mogen zijn heerlijkheid, zijn goedheid, zijn verlangen naar ieder van ons nu zien en ervaren, even innig als toen. De liturgie viert niet het verleden, maar het heden en opent ons zo voor de toekomst.
Het evangelie staat in de tegenwoordige tijd. Nu wordt het woord vlees, mens. In uw en in mijn leven biedt God zich aan als een kwetsbaar kind dat smeekt om opgenomen te worden in ons leven.
Maar een kind is klein, je kan er gemakkelijk over kijken. God is niet schreeuwerig en opdringerig, zoals zovele maaltijden en pakjes rond de boom deze dagen. Zijn stem dreigt verloren te gaan in het feestgedruis. Zijn licht kan niet op tegen de honderden zenuwachtig flikkerende lichtjes. Het risico is groot dat Gods grote aanbod van liefde, vrede, redding ook dit jaar weer niet gehoord wordt en dat na de kater de bollen weer ingepakt en de boom aan de deur wordt gezet. Want hoezeer we ook uitkijken naar de Kerst, we vinden het uiteindelijk slopende dagen!
Wat dan met het grote ‘vandaag’ waarop God ons wil redden? Nu de zogenaamde traditie de kerstboodschap stilaan bedreigt, blijven de christenen eenzaam achter bij hun stalletje met het kerstekind. Inderdaad, Maria en Jozef en enkele herders waren toen ook de enkelen die de gezangen van de engelen hoorden, de ster zagen, het Kind omhelsden. Maar ze waren er en ze geloofden in Gods grote ‘vandaag’. Ze hadden zich dan ook geoefend in het ‘luisteren’ en ‘zien’. Ze hadden de verwachting van de profeten gehoord en Johannes de Doper gevolgd. Het kompas van hun verwachtende hart stond in de juiste richting. Ogen en oren waren open om te zien en te horen wat God met zachte stem beloofde en in een kwetsbaar Kind aanbood: zijn eigen hart!
Wij hebben de advent gevierd. We zijn in het groeiende licht van de krans gaan staan. We hebben de profeten en Johannes De Doper gehoord. We hebben gekeken naar het geloof van Maria en Jozef. We zijn met niet velen om het Kind te verwelkomen, maar we zijn er. We laten ons niet van de wijs brengen door het opgeklopte enthousiasme dat uit holle glazen en rijk-gevulde borden klinkt. Wij mogen vandaag ontvangen en getuigen van Gods liefde en dat het hele jaar door met onze kleine stem: ‘Vandaag wil God u redden’ aan alle mensen van goede wil.
Zalige Kerst