10 maart 2021
Niet om te oordelen, maar om te redden!
Er wordt ons weleens voorgehouden dat er een scheiding bestaat tussen gelovigen en ongelovigen, tussen de ‘wereld’ en de ‘Kerk’. Een scheiding die meermaals dik in de verf wordt gezet naargelang de kant waar men staat. Gelovigen worden geacht om de wereld op afstand te houden want al wat ‘werelds’ is is zondig en fout. Van de andere kant wordt niet-gelovigen voorgehouden met minstens zoveel ijver dat alles wat fout gaat in de wereld de schuld is van godsdienst. Politiek is het correct om te spreken van de scheiding tussen kerk en staat en ook dat wordt al strakker of ruimer geïnterpreteerd naargelang het uitkomt. Natuurlijk is er scheiding tussen kerk en staat en maar goed ook. We hebben niet de beste herinneringen aan de tijd toen dat nog niet het geval was en de macht welig tierde in naam van het geloof!Maar de sterke scheiding die muren bouwt tussen gelovigen en ongelovigen, kunnen we moeilijk opbouwend noemen voor de samenleving hier en elders. Het dik in de verf zetten waarin we verschillen houdt immers het risico in dat we als mensen elkaar niet meer zien als wezenlijk broeders en zusters!
De blik van God is heel anders dan de onze, veelr ruimer, veel liefdevoller ook. We horen het in het evangelie van de vierde zondag in de Veertigdagentijd: ‘Zozeer immers heeft God de wereld lief gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven.’ God heeft de wereld lief! Hij heeft hem zelf geschapen en de mens naar zijn beeld en gelijkenis. Hoe kunnen wij dan die wereld verengen tot wie er – volgens ons – bij hoort en wie niet! Op welke basis zouden we dat kunnen en mogen doen zonder in te gaan tegen Gods wil en zijn geboden?
God zelf geeft aan hoe wij opnieuw ruimer van hart kunnen worden. ‘God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gezonden om de wereld te oordelen,maar opdat de wereld door Hem zou worden gered.’, horen we in hetzelfde evangelie.
Als er één is die mag oordelen, dan is het God wel en Hij doet het niet! Hij wil redden. We horen het Jezus vaker in het evangelie zeggen: ‘Oordeelt niet opdat gij niet geoordeeld zou worden. Veroordeelt niet opdat gij niet veroordeelt zou worden’. Of nog bij de overspelige vrouw: ‘Heeft niemand u veroordeelt? Ook Ik veroordeel u niet.’ En zo gaat het door, bij iedere ontmoeting die Jezus heeft en waaruit blijkt dat Hij niet gekomen is om te oordelen, maar om te redden. Jezus breekt de muren af tussen mensen zodat ze weer broeders en zusters kunnen worden, zijn wie zij écht zijn, zijn wie zij in Gods ogen zijn. Zozeer heeft God de wereld lief!
maar opdat de wereld door Hem zou worden gered.’, horen we in hetzelfde evangelie. Als er één is die mag oordelen, dan is het God wel en Hij doet het niet! Hij wil redden.
We horen het Jezus vaker in het evangelie zeggen: ‘Oordeelt niet opdat gij niet geoordeeld zou worden. Veroordeelt niet opdat gij niet veroordeelt zou worden’. Of nog bij de overspelige vrouw: ‘Heeft niemand u veroordeelt? Ook Ik veroordeel u niet.’ En zo gaat het door, bij iedere ontmoeting die Jezus heeft en waaruit blijkt dat Hij niet gekomen is om te oordelen, maar om te redden. Jezus breekt de muren af tussen mensen zodat ze weer broeders en zusters kunnen worden, zijn wie zij écht zijn, zijn wie zij in Gods ogen zijn.
Zozeer heeft God de wereld lief! Misschien kunnen we al eens oefenen in ons eigen leven en samenleven dichtbij. Zijn wij reddend nabij of oordelen wij veeleer? Wie kranten en facebook en andere media leest, moet niet lang nadenken over het antwoord. Wie het parochieblad leest hopelijk ook niet!