De maand juni lijkt wel een feestmaand te zijn. We vieren feest: Sacramentsdag, het Heilig Hart, Petrus en Paulus, en verschillende heiligen zoals Johannes de Doper en de zalige Priester Poppe. Ik wil inzoomen op het feest van Sacramentsdag. Sinds Vaticaan II noemt men de eucharistie ‘bron en oorsprong van de Kerk’. Het is ook zo dat de zondagsviering heel ons christelijk leven  bepaald heeft en geïnspireerd. De zondagen waren rustdagen. Vandaag hoort men wel eens dat de mensen nood hebben aan zulke rustmomenten, om burn-out te vermijden. Dat was wellicht ook de bedoeling van de Kerk om in het ritme van het dagelijks leven voldoende rust en tijd voor ontmoeting in te bouwen. In het oude Testament lezen we dat in die tijd zelfs elke zeven jaar een volledige rust werd gehouden, ook het land kon rusten, men plantte of zaaide niets gedurende één jaar. Nu echter putten wij onszelf en ook de aarde zodanig uit dat er geen rust meer is, alsof alles van ons zou afhangen, alsof wij de eigenaars van de aarde zouden zijn. De processie die georganiseerd werd in de parochies rond Sacramentsdag waren een feest voor de hele gemeenschap. De scholen en de verenigingen stapten allemaal mee achter het heilig sacrament.