Op de eerste zondag van de veertigdagentijd krijgen we telkens het evangelie dat de veertig dagen en nachten van Jezus in de woestijn verhaalt met de beproevingen door de duivel. Jezus antwoordt telkens met een woord uit de Schrift. Hij is immers gekomen om de Schrift te vervullen en dat zal de duivel geweten hebben en wij ook. Paulus verwijst ook naar de Schrift in zijn brief aan de christenen van Rome waaruit we een stukje krijgen in de tweede lezing. Paulus verwijst naar het boek van de Wet (Deuteronomium) waarin God de voorschriften en geboden geeft voor het volk. Als het zich daaraan houdt, zal het enkel voorpsoed kennen. De voorschriften lijken veeleisend, maar God troost zijn volk met de woorden: “Het woord is dicht bij u, in uw mond en in uw hart. Gij kunt het dus volbrengen”.

Paulus verwijst hiernaar om de christenen van Rome toen en ons nu op te wekken tot geloof. Niet het geloof dat ons van buitenaf opgelegd wordt en verpletterd door onmogelijk te volbrengen bepalingen, maar wel het geloof dat in ons hart is en dat wij met onze mond belijden.